Ο αθόρυβος "εργάτης" Δήμος Μπαξεβανίδης...

Μας συστήθηκε το 2005 ερχόμενος από τη Ροδόπη στην Ξάνθη. Για τρία χρόνια αποτέλεσε βασικό στέλεχος της ομάδας Κ-20 με 63 συμμετοχές και 7 γκολ. Κατέκτησε  με τους μικρούς 2 πρωταθλήματα και πρώτες θέσεις σε διεθνή τουρνουά. Το 2008 μετακόμισε σε ηλικία 20 χρονών στη Δράμα για να κάνει το λεγόμενο "αγροτικό" του. Έμεινε 3 χρόνια συνολικά εκεί και πραγματοποίησε συνολικά 77 εμφανίσεις σκοράροντας 2 φορές. Το καλοκαίρι του 2011 ήρθε πίσω στα 23 του έτοιμος πια για την καθιέρωση στην ομάδα μας. Το ντεμπούτο του; Θα το θυμάται ίσως για μια ζωή:Απέναντι στον Ολυμπιακό στη μεγάλη φετινή νίκη στα Πηγάδια με 1-0. Στη συνέντευξη τύπου ο Ουζουνίδης μίλησε γι'αυτόν με τα καλύτερα λόγια και τον χαρακτήρισε αδικημένο όσον αφορά τις συμμετοχές του στην ενδεκάδα. Συνολικά "έγραψε" 4 συμμετοχές τη σεζόν 2011-12.

Φέτος ξεκίνησε ενδεκαδάτος στα τρία έως τώρα φιλικά. Στα δύο μάλιστα αγωνίστηκε σε ολόκληρο το παιχνίδι. Συνολικά περίπου 250 αγωνιστικά λεπτά. Αμυντικά αλάνθαστος, επιθετικά ό,τι καλύτερο μπορεί αφού η φυσική του θέση είναι δεξί μπακ-χαφ. Με δεδομένη όμως την έλλειψη αριστεροπόδαρου αμυντικού ο Μπαξεβανίδης αποδείχτηκε "εργαλείο" και μάλιστα πολύ χρήσιμο. Δεν δίστασε μάλιστα να χρησιμοποιήσει "ενεργητικά" και το αριστερό συχνά-πυκνά δείχνοντας πως με πολλή δουλειά όλα γίνονται.

Δεν ξέρω αν και πότε η ομάδα θα αποκτήσει αριστερό οπισθοφύλακα. Είναι μια θέση που όπως έγραψα και παλιότερα μας "ταλαιπωρεί" εδώ και χρόνια. Μετά τους Βενετίδη-Γελαδάρη πάμπολλοι παίκτες πέρασαν αλλά ούτε μονιμοποιήθηκαν ούτε έδειξαν το...κάτι παραπάνω. Φέτος είχαμε τον Εντιμάρ, έναν επιθετικογενή μπακ που όμως στα αμυντικά του καθήκοντα δεν τον λες και "λίρα εκατό". Και από αριστερά με την παρουσία Μαρσελίνιο θες περισσότερο έναν αμυντικό καραμπινάτο, να σου προσφέρει ασφάλεια και να κάνει κάποιες φορές και την αμυντική δουλειά του Βραζιλιάνου...

Ο Μπαξεβανίδης δείχνει μια ζηλευτή σταθερότητα, δείχνει πως έχει και τα πνευμόνια, δείχνει έτοιμος σαν από καιρό να πάρει τη φανέλα σπίτι του άσχετα αν αυτή δεν είναι το 3 αλλά το 5, μια φανέλα βαριά σαν ιστορία αφού την είχε καπαρωμένη τόσα χρόνια ο αρχηγός Παπαδημητρίου, των 390 περίπου συμμετοχών με τη φανέλα της Ξάνθης.Θα μου πείτε:Ήταν ο βαθμός δυσκολίας αυτών των φιλικών ο μέγιστος, ώστε να δείξει ο μικρός πώς ανταποκρίνεται στα δύσκολα;Ίσως όχι αλλά πείτε μου αλήθεια,με εξαίρεση τον Ολυμπιακό ποια ομάδα αλήθεια θα έχει τον σούπερ παίκτη που θα εκθέσει έναν σταθερό και δουλευταρά (όπως μας δείχνει ως τώρα) ποδοσφαιριστή;

Τόσα χρόνια φωνάζουμε και λέμε για την προώθηση και την εκμετάλλευση των νέων δικών μας παιδιών από τις ακαδημίες ή από την γύρω περιοχή. Τόσα χρόνια κατακρίνουμε επιλογές ξένων όπως ο Γιουρασόφσκι ή ο Τζάγκι που "έκλεβαν" χρόνο από τα ελληνάκια... Φέτος-με αφορμή και την κρίση-η φιλοσοφία μας αναπτύσσεται περισσότερο από πέρσι στην ίδια κατεύθυνση. Και είμαι βέβαιος πως αυτά τα παιδιά που "ανεβαίνουν" από τις ακαδημίες με την κατάλληλη δουλειά και στήριξη θα καταφέρουν πολλά!

Άρα;Μήπως τελικά έχουμε τον αριστερό μπακ μέσα στο "σπίτι" μας και μεις τον περιμένουμε από τα ξένα;!